Αφιέρωμα στο έργο του Βασίλη Μαζωμένου...



Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΖΩΜΕΝΟΣ είναι από τους πρώτους σύγχρονους Έλληνες σκηνοθέτες που αξιοποίησε τις δυνατότητες των νέων τεχνολογιών, στο δύσκολο εγχείρημα ανανέωσης της φιλμικής γλώσσας. Το μέχρι τώρα έργο του χαρακτηρίζεται από συνέπεια στις αισθητικές συνιστώσες, που ο ίδιος έθεσε εξ αρχής, πετυχαίνοντας τολμηρά αποτελέσματα.

Οι ταινίες του που θα προβληθούν στο αφιέρωμα:

ΜΕΡΕΣ ΟΡΓΗΣ – Ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη (1995)
16mm, M/A, 73΄
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Αnimation: Παναγιώτης Καραγεώργης
Μοντάζ: Τάσος Μπιτσακάκης
Τεχνικός σύμβουλος: Πάρις Γιαννίκος
Καλλιτεχνικός σύμβουλος: Τζανέτος Κομινέας
Αφηγητές: Κώστας Σφήκας – Κλάρα Σασλίδη
Transfer: Magno Sound & Video (N.Y.)
Εκτέλεση παραγωγής: AVD - Γιαννίκος
Παραγωγή: Ε.Κ.Κ. – Βασίλης Μαζωμένος

Η θέληση του Ανθρώπου να ξεπεράσει τον γήινο εαυτό του, να υψωθεί και να πετάξει μέσα στην αβυσσαλέα αταξία όλων των παρελθόντων, γίνεται το υλικό ενός τερατώδους σε φιλοδοξία σχεδίου δημιουργίας μιας Πόλης-Κόσμου. Το ταξίδι του Δαίδαλου στον Μύθο και στην Ιστορία ταυτίζεται με τη γέννηση, την ακμή και την παρακμή του Δυτικού Πολιτισμού και εξελίσσεται σε μια αλληγορία για τη θέση του Ανθρώπου μέσα στο σύγχρονο χάος του Πολιτισμού.


Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (1996)
16mm, Σέπια, 72'
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Αnimation: Παναγιώτης Καραγεώργης
Μοντάζ: Τάσος Μπιτσακάκης
Αφηγητής: Κώστας Σφήκας
Παραγωγή: Ε.Κ.Κ. – Βασίλης Μαζωμένος – Βασίλης Γιαννίκος

Ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής 37ου Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης.

Μια διαχρονική ποιητική περιπλάνηση στο παγκόσμιο μουσείο της ματαιοδοξίας με οδηγό τον Δον Κιχώτη. Ο Δον Κιχώτης ως άλλος Προμηθέας, έρχεται αντιμέτωπος με τον Δημιουργό. Μετατρέπεται σε πολεμιστή και οδηγεί τις ψυχές-κατοίκους της πολιτείας του προς ένα φανταστικό παράδεισο. Ο Ισπανός Οδυσσέας ακολουθεί τον χρυσό αιώνα του Δυτικού Πολιτισμού ως απωθημένο και ενοχή του και ταξιδεύει στον Εικοστό αιώνα, όπου ο Πολιτισμός αυτός αρχίζει να καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις της μοντέρνας μυθοπλασίας του.


ΤΟ ΧΡΗΜΑ – Μια μυθολογία του σκότους (1998)
35mm, Έγχρωμο, 70'
Σενάριο-σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Art & Animation director: Αντώνης Ντούσιας
First animator: Βαγγέλης Ζουμπούλης
Second animator: Στέλιος Παππάς
Moντάζ: Πέτρος Αυγερινός
Αφηγητές: Γιώργος Καραμίχος - Έφη Θεοδώρου
Ειδικός σύμβουλος: Χρίστος Τσατσαρώνης
Χορηγός τεχνικής υποστήριξης: Intergrafics
Χορηγός επικοινωνίας: «Χρηματιστήριο»
Tranfer: Accelere
Παραγωγή: Βασίλης Μαζωμένος - Μύρων Παπουτσάκης

Η πρώτη ευρωπαϊκή 3d-animation μεγάλου μήκους ταινία.

"Το «Χρήμα», η πρώτη μεγάλου μήκους ευρωπαϊκή ταινία που έγινε με την τεχνική του 3d – animation, είναι μια τεχνολογικά νεωτερική ταινία, οπτικά συναρπαστική, επαναφέροντας τις θεματικές εμμονές του σκηνοθέτη με έναν πιο περίτεχνο τρόπο. «Το Χρήμα» είναι μία προκλητική, συναρπαστική μεταφορά. Σε έναν κόσμο στα πρόθυρα της Αποκάλυψης, τρομαγμένο από τα φαντάσματα της Χιλιετίας, το «Χρήμα» γίνεται η «Θεία Κωμωδία» των ημερών μας, που μας οδηγεί από τον Παράδεισο στο Καθαρτήριο και τελικά στην Κόλαση, αφού η Ανθρωπότητα, έχοντας απολέσει τις αξίες της, περιμένει την Ημέρα της Κρίσεως. Μία εξαιρετική και αυθεντική δημιουργία, το «Χρήμα» είναι ένα από τα ωραιότερα έργα του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα παράδειγμα πάνω στους νέους τρόπους που μπορεί να γίνει ο κινηματογράφος του μέλλοντος"
Antonio Reis, Γενικός Δ/ντής, FANTASPORTO INTERNATIONAL FILM FESTIVAL

Περισσότερα για τον σκηνοθέτη:

Σπουδές
• Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με υποτροφία και ειδίκευση
στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (1983 – 1987).
• Μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στη θεωρία της Επικοινωνίας
(1988 – 1990).

Επαγγελματική Δραστηριότητα
• Πρώτος βοηθός και art director για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση του Κώστα Σφήκα (1986 – 1993).
• Δημιουργός και αρχισυντάκτης πολιτιστικού περιοδικού (Nude, 1994).
• Αρθρογράφος σε εβδομαδιαία εφημερίδα (Επενδυτής, 1996-1998) και σε πολιτικό - πολιτιστικό μηνιαίο έντυπο (Αντί, 2000 - 2001).
• Καθηγητής στα Τ.Ε.Ι. Αθηνών (Τμήμα Φωτογραφίας) στα μαθήματα της Κοινωνιολογίας και της Επικοινωνίας (2000 – 2002).
• Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας (2002 –2003).
• Μόνιμος αρθρογράφος σε πολιτιστικό περιοδικό (Highlights, από το 2002).

Φιλμογραφία

ΜΕΡΕΣ ΟΡΓΗΣ – Ένα Ρέκβιεμ για την Ευρώπη (1995)
1η Ελληνική ταινία μεγάλου μήκους μεταφερμένη από βίντεο σε φιλμ.
1995. Ειδική Προβολή φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης.
1996. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο διεθνές φεστιβάλ Βελιγραδίου (Σερβία).

• Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (1996)
1996. Ειδικό Βραβείο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
1997. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο διεθνές φεστιβάλ Βελιγραδίου (Σερβία).

• ΤΟ ΧΡΗΜΑ - μια μυθολογία του Σκότους (1998)
1ο Ευρωπαϊκό 3D animation μεγάλου μήκους
1999. Ειδικό Βραβείο Fantasporto International Film Festival (Πορτογαλία).
1999. Υποψηφιότητα για την καλύτερη Ευρωπαϊκή ταινία του Φανταστικού.
1998. Κρατικό Βραβείο Ποιότητας.
1999. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο Sitges International Film Festival (Ισπανία).
1999. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο Yayak International Film Festival (Σερβία).
2000. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο Pouchon International Film Festival (Κορέα).

• Η ΜΝΗΜΗ (2002)
2002. Κρατικό Βραβείο Ποιότητας.
2003. Επίσημη Ελληνική συμμετοχή στο Fantasporto International Film Festival (Πορτογαλία).

• Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ (2004)

• ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ (2004)

Καλλιτεχνική Δραστηριότητα
(Μικρού μήκους, Ντοκιμαντέρ, Θέατρο, Όπερα, Ποίηση…)
• Έγραψε και σκηνοθέτησε δυο μικρού μήκους ταινίες (Πόλις, 1988 και Τέλος, 1990), επίσημη ελληνική συμμετοχή στο International Art Film Festival of Paris (Maison de lΆ UNESCO).
• Σκηνοθέτησε για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το έργο Μυθική Ζώνη, βασισμένο σε κείμενα του Σ. Μπέκετ (1999).
• Έγραψε και σκηνοθέτησε για την Πειραματική Σκηνή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου το έργο: Τα Ένοχα Τραγούδια, βασισμένο σε κείμενα του Φρ. Κάφκα (2003).
• Εξέδωσε, στις εκδόσεις Γαβριηλίδης, το βιβλίο: ¶γιοι της Κόλασης ( 2003).
• Έγραψε τα λιμπρέττα για δυο όπερες (Αιών – Μύθοι).

¶λλες Δραστηριότητες
• Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, όπου διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. και υπεύθυνος διεθνών σχέσεων της Εταιρείας (2002 –2003), καθώς και μέλος του συνδέσμου Σκηνοθετών - Παραγωγών όπου διετέλεσε μέλος της εκτελεστικής επιτροπής.
• Αφιερώματα και προβολές του έργου του έχουν γίνει σε γνωστά διεθνή φεστιβάλ (Ισπανία, Σερβία, Kορέα, Πορτογαλία, Tουρκία, Κύπρο…)
• Στο 21ο Fantasporto International Film Festival (Μάρτιος 2001) στην Πορτογαλία τιμήθηκε με το μεγάλο ειδικό βραβείο του φεστιβάλ, για το σύνολο της μέχρι τότε δουλειάς του.
• Έδωσε διαλέξεις για τον κινηματογράφο σε Ταινιοθήκες, Ιδρύματα, Πανεπιστήμια, Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
• Συμμετείχε και διεύθυνε ημερίδες και συνέδρια για τον κινηματογράφο, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
• Διετέλεσε μέλος κριτικών επιτροπών διεθνών φεστιβάλ κινηματογράφου.

Παρούσα δραστηριότητα
• Ταινία σε ανάπτυξη: Sleepless (Ευρωπαϊκή συμπαραγωγή).
• Ταινία σε προετοιμασία: Guilt (ελληνοκυπριακή συμπαραγωγή, 2006 - 2007).
• Βιβλίο σε έκδοση: Η Πτώση του Αιώνα (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, άνοιξη 2005).
• Θεατρικό σε παραγωγή: Τρεις Θάνατοι, βασισμένο σε διήγημα του Λ. Τολστόι, για το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (χειμώνας 2006).


ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

Η ΜΝΗΜΗ (2002)
35mm, Έγχρωμη, 65'
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Βασίλης Μαζωμένος
Φωτογραφία: Βαγγέλης Κουλινός
Μοντάζ: Μάνος Γαστεράτος
3D Animators: Αντώνης Νικολάου, Γρηγόρης Γκλεζάκος
Αφηγητής: Jonannes Augustin
Ηθοποιοί: Αγλαϊα Παπά, Τζιμ Αλεξίου
Παραγωγός: Γιώργος Κολόζης
Χορηγός: Highlights

Η μνήμη ανέσυρε δυο διαφορετικές ιστορίες, τις οποίες ένωσε ένας αδύνατος έρωτας. Μια ηθοποιός κι ένας ποιητής, αδιάφοροι για την πορεία των γεγονότων, βίωναν με τον δικό τους τρόπο τη λαγνεία...


Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ (2004)
Beta digital, 'Εγχρωμο, 48'
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Βασίλης Μαζωμένος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σπύρος Παπατριανταφύλλου
Σκηνικά - Κοστούμια: Λέα Κούση
Ήχος: Γιώργος ¶ρης Αναστασόπουλος
Διεύθυνση παραγωγής: ¶λκη Δίτσα
Εκτέλεση Παραγωγής: Μένιος Δίτσας
Μακιγιάζ: Μάγδα Δήμου
Ηθοποιοί: Γιάννος Περλέγκας, 'Εφη Θεοδώρου, Δημήτρης Σιακάρας Ladius Shidda, Dede E. Fadul, Fatih Abd Elrahim
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Γιαννακοπούλου
Παραγωγή: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου ΕΡΤ Α.Ε Fasma Ε.Π.Ε.

Πρόκειται για μια ποιητική σπουδή πάνω στην ταινία "Λόγοι και Αμαρτήματα" του ίδιου σκηνοθέτη, που αποτέλεσε τη βάση για την ομώνυμη κινηματογραφική ταινία και προηγήθηκε αυτής. Με υλικό αρχείου από σημαντικά γεγονότα του 20ου αιώνα και εικόνες της δυστυχίας των Αφρικανών καθώς επίσης και τηλεοπτικές διαφημίσεις, ο σκηνοθέτης κάνει ένα τραγικό σχόλιο για το σημερινό υλικό πολιτισμό.


ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ (2004)
35mm, Έγχρωμη, 82'
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Βασίλης Μαζωμένος
Φωτογραφία: Σπύρος Παπατριανταφύλλου
Μοντάζ: Γιώργος Πιτσάκης
Ήχος: Γιώργος ¶ρης Αναστασόπουλο
Σκηνικά - Κοστούμια: Λέα Κούση
Μουσική: Νίκος Πλάτανος
Ηθοποιοί: Γιάννος Περλέγκας, Έφη Θεοδώρου, Δημήτρης Σιακάρας, Ladius Shidda, Dede E. Fadul, Fatih Abd Elrahim, Ανδρέας Μαριανός, Σοφία Σεϊρλή, Απόστολος Παπανδρέου
Παραγωγός: Μένιος Δίτσας
Παραγωγή: Fasma Ε.Π.Ε., Star Channel & Κ. Σκούρας Ε.Π.Ε.

Ένας ψυχικά ασθενής ποιητής, έχοντας στο πλευρό του μια θρησκόληπτη νοσοκόμα, προδιαγράφει το τέλος του, δημιουργώντας την πνευματική του διαθήκη. Αρνούμενος τον υλικό κόσμο, «στήνει» με τη φαντασία του και τη βοήθεια της νοσοκόμας, ένα έργο για το θείο δράμα (τις δεκατέσσερις τελευταίες στιγμές του Ιησού) στο οποίο συγκεντρώνει μαύρους λαθρομετανάστες για να παίξουν. Παράλληλα, μέσα σε ένα Spa, «στήνει» το τέλος ενός γιάπη, ο οποίος βιώνει τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

ΜΕΡΕΣ ΟΡΓΗΣ
Η καλύτερη ελληνική ταινία του φετινού φεστιβάλ. Η πιο ολοκληρωμένη, αν και ανήκει στην περιθωριακή κατηγορία του πειραματικού κινηματογράφου. Οι πειραματισμοί όμως του Μαζωμένου δεν είναι από αυτούς που προκαλούν αμηχανία στο θεατή. Ίσα–ίσα ο τελευταίος καλείται να συμμετάσχει σε ένα γοητευτικότατο κινηματογραφικό ταξίδι, όπου η μουσική, η λογοτεχνία και η ζωγραφική συνυπάρχουν αρμονικά, σε μια προσωπική ερμηνεία του μύθου του Δαιδάλου, ιδωμένου κάτω από την γέννηση, την ακμή και την παρακμή του δυτικού πολιτισμού.
Μπάμπης Ακτσόγλου, ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ 17/11/1995

ΜΕΡΕΣ ΟΡΓΗΣ
Εσχατολογικό βλέμμα για την Ημέρα της Κρίσεως αυτής της γερασμένης πια Ηπείρου. Ένα κινηματογραφικό ρέκβιεμ στο δυτικό πολιτισμό και στο βαρβαρισμό του, μέσα από αλληγορίες και σύμβολα και μια πολεμική ματιά απέναντι στο νέο Μεσαίωνα. Ο Μαζωμένος συμπυκνώνει την τραγωδία των ανθρώπων της Ευρώπης και καταγγέλλει το σήμερα.
Ελένη Μαχαίρα, ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ 18/11/1995

ΜΕΡΕΣ ΟΡΓΗΣ
Μια ταινία για τους εκλεκτούς....
Bozidar Zekevic, POLITICA 07/02/1996

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Η ματαιοδοξία είναι το θέμα. Ο Δον Κιχώτης είναι ο οδηγός. Ένα ταξίδι στους αιώνες, διαμέσου της Ιστορίας και του Πολιτισμού. Ο Θρίαμβος του Χρόνου, στέκεται πάνω από κιν/φικές νόρμες, υποβάλλοντας ένα τηλεοπτικής αισθητικής κοινό σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Η δουλειά του Μαζωμένου είναι σα βιβλίο. Πρέπει να το διαβάσεις πολλές φορές για να ανακαλύψεις όλες του τις διαστάσεις.
Fred Zaugg, DER KLEINE BUND 30/11/1996

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Μια μόνο, εντελώς διαφορετική από τις άλλες ελληνική ταινία ο Θρίαμβος του Χρόνου, έδειξε πως ο πρωτοποριακός ελληνικός κινηματογράφος έχει αποκτήσει νεότερους ταλαντούχους δημιουργούς. Η ταινία, πέρα από τις οποιεσδήποτε τεχνολογικές κατακτήσεις, εντυπωσιάζει χάρη στη δουλειά που έχει γίνει πάνω στο θέμα της : μια ποιητική και φιλοσοφική καταγραφή της πορείας του Δον Κιχώτη, μαζί με τον Τσάπλιν που τον κινηματογραφεί, που προσπαθεί να σώσει τον Πολιτισμό από την προϊστορική μούμια της καταστροφής. Ένας αγώνας του Δον Κιχώτη, μαζί και του ίδιου του Μαζωμένου, να ξεπεράσει το πέρασμα του Χρόνου...
Νίνος Φένεκ-Μικελίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/11/1996

Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Ο Βασίλης Μαζωμένος επανέρχεται με μια εξίσου ενδιαφέρουσα μορφικά ταινία. Ο σκηνοθέτης με τη βοήθεια του computer animation και τη δημιουργική χρήση της μουσικής συνθέτει ένα είδος φιλμικής όπερας.
Μπάμπης Ακτσόγλου, ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ 18/04/02

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Η ταινία είναι μια άσκηση μελλοντολογίας σε μια δύσκολη εποχή. Ασφαλώς και δεν πρόκειται για ντοκιμαντέρ, αλλά για μια ποιητική διερεύνηση του παρόντος και του μέλλοντος, που γίνεται στον αντίποδα της κλασσικής οικονομικής αντίληψης και μπορεί να διαβαστεί ως ένα αποκαλυπτικό σχόλιο στην επερχόμενη κρίση.
BANK ASSURANCE WORLD, Σεπτέμβριος 1998

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Οι σκηνές με το Χριστό στο χρηματιστήριο της Wall Street δεν είναι μόνο εντυπωσιακές, αλλά δίνουν και το στίγμα στην όλη ταινία. Ένα είδος πειράματος που ανοίγει νέους δρόμους στον κινηματογράφο.
Νίνος Φένεκ-Μικελίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 18/11/1998

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Ο Μαζωμένος εικονογραφεί ένα σύμπαν του χρήματος, με όρους του παραδείσου και της κόλασης της χριστιανικής θρησκείας και της βιωμένης ηθικής, που άλλωστε μαζί με την κοσμική εξουσία είναι το δεκανίκι του χρήματος.
ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ 7/10/1998

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Όταν μετά κάποια χρόνια ένα σωρό αμερικάνικες ταινίες – σκουπίδια θα έχουν βυθιστεί στη λήθη, η Ιστορία θα αναφέρει ένα πρωτοπόρο στην Ελλάδα που άνοιξε ένα μονοπάτι στον κιν/φο το οποίο πολλοί έμελλε να ακολουθήσουν.
ΝΕΜΕΣΙΣ, Ιανουάριος 1999

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
«Το Χρήμα» είναι μία προκλητική, συναρπαστική μεταφορά. Σε έναν κόσμο στα πρόθυρα της Αποκάλυψης, τρομαγμένο από τα φαντάσματα της Χιλιετίας, το «Χρήμα» γίνεται η «Θεία Κωμωδία» των ημερών μας, που μας οδηγεί από τον Παράδεισο στο Καθαρτήριο και τελικά στην Κόλαση, αφού η Ανθρωπότητα, έχοντας απολέσει τις αξίες της, περιμένει την Ημέρα της Κρίσεως. Μία εξαιρετική και αυθεντική δημιουργία, το «Χρήμα» είναι ένα από τα ωραιότερα έργα του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ένα παράδειγμα πάνω στους νέους τρόπους που μπορεί να γίνει ο κινηματογράφος του μέλλοντος.
Atonio Reis, Κατάλογος FANTASPORTO, Φεβρουάριος 2001

ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Η ταινία του Μαζωμένου είναι εφιαλτικά αποκαλυπτική. Ο Ιησούς ψάχνει απεγνωσμένα το ναό του για να λατρευτεί. Η μόνη του σωτηρία είναι να στηρίξει τις μετοχές των πιστών του. Η ειδωλολατρία απογειώνεται. Το πλήθος των πιστών ξεχύνεται με τη μορφή του κιτρινόχρυσου μετάλλου διαβαίνει τα υπόγεια, ακολουθεί τις στοές και ορμητικά παρασέρνει τα πάτα. Οι αναγεννησιακές εικόνες κοσμούν τα βιβλία της καταστροφής. Το ανθρώπινο πνεύμα σκοτισμένο από τις μεταρσιώσεις και τα σφαγεία ονειρεύεται μια επαρχιακή ανία σε συμπαντική κλίμακα. Ποιος νοιάζεται για τους αντιδραστικούς αγγέλους; Ποιος νοιάζεται για τα απόρρητα των ψυχώσεων; Η ελπίδα, η αρετή των σκλάβων, βυθίστηκε στα μάτια της Αφροδίτης του Μποτιτσέλι . Στην ταινία του Μαζωμένου, η καινούργια μυθολογία γεμάτη με ουράνιες τοξίνες, γίνεται η μυθολογία του σκότους. Οι θεοί της Δύσης μας σκοτώνουν για να ψυχαγωγηθούν. Η πνευματική Περσέπολις ερημώθηκε εξίσου με τα υλικά Σούσα.
Ηλίας Λογοθέτης, ΑΝΤΙ, Φεβρουάριος 2002

Η ΜΝΗΜΗ
Θρίαμβος (και ποίηση) της μνήμης. Μια ανεξάρτητη ταινία, συνδυασμός υπέροχης οπτικοακουστικής απόλαυσης, όπου η λαγνεία δεν περιορίζεται στον έρωτα και στον πόθο αλλά επεκτείνεται στη λαγνεία της ποίησης και της μουσικής και γενικά της κινηματογραφικής εικόνας.
Νίνος Φένεκ-Μικελίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15/11/2002

Η ΜΝΗΜΗ
Η ταινία του, διατρέχεται απΆ αυτή την λιτή βεβαιότητα που τόσο συχνά συναντά κανείς στην ποίηση του Λωτρεαμόν, του Παπατσώνη ή τα κείμενα του Μπέκετ. Ο πυρήνας της θεματικής της διαθέτει οικουμενικές διαστάσεις, η τεχνική της ξαφνιάζει. Αυτή η ίδια στιβαρότητα των απόψεων, η αφοπλιστική συρραφή των πλέον ετερόκλητων υλικών που επέβαλε και στις προηγούμενες ταινίες του Μαζωμένου, σχεδόν το σύνολο των επιλογών του, εδώ, λειτουργεί ακόμη πιο δημιουργικά αφού συμπυκνώνει υλικά που στα χέρια άλλου σκηνοθέτη θα έμοιαζαν με αταίριαστα κομμάτια ενός γιγάντιου παζλ.
Κωνσταντίνος Νούλας, HIGHLIGHTS, Οκτώβριος 2002

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
Ο Μαζωμένος καταγράφει τις σκηνές πάντα μέσα από μια ποιητική ματιά, παραθέτοντας τα διάφορα επιμέρους στοιχεία (επίκαιρα του 20ού αιώνα, εικόνες από τη φτώχεια και τη μιζέρια στην αφρικανική ήπειρο, από μετανάστες, από χώρους στο Λαύριο όπου «παίζεται» το θείο δράμα, από αμερικανικά διαφημιστικά σποτ που σχολιάζουν έμμεσα και με ειρωνεία τα διάφορα θέματα κ.ά.), για να φτιάξει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον φιλμ, υποδειγματικό συμπλήρωμα στη φιξιόν ταινία του. Ενα δίπτυχο που αποκτά επικαιρότητα με την επικείμενη πασχαλινή περίοδο, ευκαιρία για την προβολή του σε κάποια από τις αίθουσες του ΕΚΚ που τελευταία αναλίσκονται, συχνά αβασάνιστα, στην προβολή ξένων και μάλιστα μεγάλων εταιρειών, ταινιών.
Νίνος Φένεκ-Μικελίδης, ΕΛΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 5/4/2005

Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
Η δραματοποιημένη ταινία–σπουδή του Βασίλη Μαζωμένου, γνωστού για τον έντονα μυθοπλαστικό του λόγο και τον ιδιαίτερα μυστικό συμβολισμό, αναφέρεται στο προφίλ ενός ψυχικά ασθενή ποιητή… Ο ιδιαίτερος τρόπος κινηματογράφησης του Μαζωμένου και οι βιβλικές φιλμικές του αφηγήσεις, έχουν να προτείνουν κάτι διαφορετικό από τα ελληνικά δεδομένα, αφού ξεπερνούν τις τετριμμένες θεματικές προσεγγίσεις.
Τίνα Μανδηλαρά, ΤΟ ΘΕΜΑ, 10/4/2005

ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
Με την τελευταία του δουλειά, που τιτλοφορεί εύστοχα Λόγοι και αμαρτήματα, στρέφεται προς έναν λιτό, αφαιρετικό, καθαρά ποιητικό κινηματογράφο. Η πρωτότυπη ιδέα να δοθούν οι τελευταίες στιγμές του Ιησού σαν μια αφρικανική παγανιστική τελετή μαύρων μεταναστών, απογειώνει ποιητικά την ταινία, ενώ τα κεφάλαια των αμαρτημάτων αποτελούν ένα ντελικάτο ειρωνικό σχόλιο στην επιθυμία του πλουτισμού, αφού ο χρηματιστής γίνεται θύμα του κόσμου τον οποίο υπηρετεί. Μια ταινία μεστή νοημάτων, σημαίνουσα και σημαντική, που απευθύνεται πρωτίστως σ' όσους διαθέτουν καθαρή όραση και αγαπούν τον αφαιρετικό και απόλυτα αποδομητικό κινηματογράφο της συνειρμικής γραφής.
Δημήτρης Κολιοδήμος, κατάλογος Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2004

ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
Από τις «Μέρες οργής» μέχρι το «Ο τρόμος της ύλης», περνώντας από τον «Θρίαμβο του χρόνου» και «Το χρήμα», ο Βασίλης Μαζωμένος δεν έπαψε να μας εκπλήσσει, αλλά και να μας γοητεύει τόσο με τις ιδέες του για τον κόσμο μας όσο και με την πρωτότυπη κινηματογραφική ματιά του. Στοιχεία που μεταφέρει από έναν κινηματογράφο της πρωτοπορίας στην πρώτη του ταινία μυθοπλασίας, που είναι και η πιο ολοκληρωμένη του. Ενα έργο καθαρά ποιητικό, που συνδυάζει, με τρόπο συναρπαστικό, την εικόνα με τον λόγο και τη μουσική. Με πλάνα στημένα με έμπνευση, εικόνες εικαστικά θαυμάσιες (είναι στιγμές που θυμίζουν το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» αλλά και τις «Σημειώσεις για μια αφρικανική Ορεστειάδα» του Παζολίνι), με εξαίρετα επιλεγμένη μουσική (που συνδυάζει κλασικά δυτικά μοτίβα με μοτίβα αφρικανικά), με τον λόγο (από ποίηση του Εζρα Πάουντ και άλλων) να έχει έναν το ίδιο σημαντικό ρόλο, ο Μαζωμένος καταγράφει την οδύσσεια του σύγχρονου δυτικού, αποξενωμένου ανθρώπου, που διασχίζει, χωρίς σωτηρία (;) το βασανιστικό του γολγοθά.
Νίνος Φένεκ-Μικελίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 27/11/2004

ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
Ο Χριστός είναι μαύρος μετανάστης…
Από τους ήσσονες της σύγχρονης ελληνικής κινηματογραφικής επικαιρότητας που τολμούν να δοκιμάσουν την τύχη τους εντός και εκτός του μη αναπαραστατικού σινεμά, ο Βασίλης Μαζωμένος ξεφεύγει από τις γνωστές κατατάξεις. Χρησιμοποιώντας μικτές τεχνικές ή παίζοντας με φόρμες και εκφραστικά μέσα, σκηνοθετεί ταινίες ντοκιμαντέρ, animation ή μυθοπλασίες με πειραματικές προσεγγίσεις στον ποιητικό ρεαλισμό, στο δοκιμιακό ή φανταστικό κινηματογράφο, κ.ά. Η αναπαράσταση του Θείου Δράματος που επινοεί ένας μισότρελος ποιητής (με έναν μαύρο μετανάστη να υποδύεται το Χριστό) στη νέα ταινία του «Λόγοι και Αμαρτήματα», είναι ένα ακόμα δείγμα της avant guard αισθητικής του πρότασης.
Βούλα Παλαιολόγου, ΩΣ3, Νοέμβριος 2004

ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
Ευτυχώς, σύμφωνα με τον Βασίλη Μαζωμένο, υπάρχουν ποιητές. Χάρη στους ποιητές, μάρτυρες ενός μεγάλου θαύματος για το συλλογικό ασυνείδητο (ο Χριστός, το θείο δράμα, η άρνηση του υλικού κόσμου) κάπου τρεμοσβήνει ακόμα μια φλόγα που φωτίζει την ανάταση της ανθρώπινης δυνατότητας: να γυρέψουμε το αδύνατο… O τολμηρός στις θεματικές και φορμαλιστικές επιλογές του κινηματογραφιστής –βραβευμένος σε Φεστιβάλ του εξωτερικού, εύκολα κινείται μεταξύ ντοκιμαντέρ και 3D animation- χρησιμοποιεί ως άξονες αφήγησης τη σύκρουση δύο κόσμων (εκείνον του μετανάστη, που συμβολίζει τον κόσμο της πίστης κι εκείνον του γιάπη που εκπροσωπεί τον κόσμο της ύλης) και την τριαδική φύση της γυναίκας (η νοσοκόμα είναι ταυτόχρονα Παναγία στο Θείο Δράμα και θεραπεύτρια στα λουτρά). Αφορμή για αντίστοιχες ερωτήσεις –πάντα επίκαιρες, όχι μόνο εξαιτίας της αχρονίας ή της ατοπίας στις οποίες τοποθετεί συνήθως τις ταινίες που σκηνοθετεί- δίνει ο Βασίλης Μαζωμένος και η νέα του ταινία «Λόγοι και Αμαρτήματα». Να λοιπόν που –παρά τη ροζ εκδοχή του κινηματογράφου που αποκοίμησε κάθε ίσκα αισθητικής απόλαυσης και προβληματισμού- συνεχίζουμε χάρη σε μια ταινία να ρωτάμε.
HIGHLIGHTS, Νοέμβριος–Δεκέμβριος 2004

ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ
Ο σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος έζησε αρκετό καιρό με έγχρωμους μετανάστες. Τους άκουσε να αφηγούνται το δράμα τους και τους λόγους που επέλεξαν την αυτοεξορία τους. Μια επιλογή διόλου εύκολη. Από τον «γολγοθά» του ταξιδιού προς τον πολιτισμένο δυτικό κόσμο, δεν επιβιώνουν όλοι...
Φωτεινή Μπάρκα, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/10/2004

Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα